“sanat benim için özellikle bir ruh halinin yansımasıdır.”
Sanatçıların fikirlerini ifade edişlerindeki teknik ya da düşünsel özgürlük Chagall tarafından sonuna kadar kullanılmıştır. Bu durum onun tutkulu - taşkın hisleri, fantastik dünyası, şiirsel cinselliği ve melankolik bir anlatımla ortaya koyduğu anılarıyla sarılmış resimleri için paha biçilmez bir ortam sunuyordu.
Chagall çocukken Vitebsk’de gördüğü kemancıyı bu bağımsız ve kendine özgü anlatımla ifade etmekteydi… Sanatçı çocuk yaşlarda keman çalıyor, çizim yapıyor, şiir yazıyor ve o günlere ilişkin şöyle diyordu:“Bizim oralarda bir kemancı vardı, hiçbirimiz onun nereden geldiğini bilmezdik, bir demirci gibi gün boyunca çalar akşamları da ders verirdi. Onunla çalışırken beni ‘çok güzel, çok güzel’ diyerek yüreklendirirdi. Bende ona inanmış ve bir kemancı olabileceğimi düşünerek konservatuvara gitmeye karar vermiştim.”
Chagall ikonografisinde yer alan “Kemancı” figürünü Avrupa resminde Watteau’dan Picasso’ya kadar karşılaştığımız, orta sınıfın çok sevdiği Pierrot ve Harlequin (Commedia della’arte’deki komik karakter)’lerle ilişkilendirebiliriz. İster bu resimleri ister diğer resimler gerçekten daima onun tek başına yarattığı bir dünyayı yansıtır.
Devamını oku...
